Marathon Model

Share

ผมเขียนสรุปบทการเรียนรู้มาราธอนออกมาเป็นโมเดลประมาณนี้ครับ

มาราธอน เป็นเกม เหมือนกับการจำลองชีวิตขึ้นมาหนึ่งชีวิต ตั้งแต่เริ่มเกิด จนถึงตาย เป็นจุดสิ้นสุด ในระหว่างทางก็จะมีสิ่งต่างๆ เข้ามา ส่วนมากจะเป็นอารมณ์ความรู้สึก ที่เข้ามาคอยกระทบจิตใจเรา บางทีเราไปแวะข้องเกี่ยวอยู่กับอารมณ์เหล่านั้น ทำให้เป้าหมายใหญ่ที่เราจะไปถึงก็จะยิ่งช้าลง

และยิ่งเราไม่หยุดวิ่ง เราซอยเท้าไปเรื่อยๆ เมื่อเราหันกลับไปมองข้างหลัง ก็จะพบว่า มีความสำเร็จเล็กๆ ที่เราได้ผ่านมาหลายต่อหลายครั้ง ช่วยสร้างความพอใจและภูมิใจให้เราได้อย่างดีเลยทีเดียว

เปรียบเสมือนเหมือนกับเราวิ่งไป แล้วนาฬิกาจับระยะทางบอกครบจำนวนกิโลเมตรที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เราจะรู้สึกภูมิใจว่าเราทำได้ และมีจุดให้น้ำ มีแตงโมและเกลือแร่เป็นรางวัลเป็นจุดเล็กๆ ระหว่างทางเมื่อเราวิ่งไปถึง

มาราธอนเป็นเรื่องของการวางแผน เปรียบเสมือนการเขียนเป็นโมเดลออกมาข้างต้น ก่อนจะวิ่งได้ ไม่ใช่ว่าเราตื่นมาแล้วซัด 42.195 กิโลเมตรเลย เราต้องศึกษาเทคนิค ทฤษฎี วิธีการ ต้องสำรวจทาง ซ้อมวิ่งระยะยาวเป็นเดือนๆ เพื่อจะได้แตะถึงความลำบากที่จะได้เจอ คือประมาณว่ายิ่งสัมผัสความลำบากได้เท่าไหร่ เราก็จะชินได้เท่านั้นเมื่อลงสนามในชีวิตจริง

วันนี้เราต้องเริ่มต้นกำหนดเป้าหมายใหญ่ของชีวิตนี้แล้วว่า แท้ที่จริงแล้วที่เราเกิดมาในครั้งนี้ เราต้องการที่จะทำอะไรเป็นเป้าหมายใหญ่ แล้วค่อยกำหนดเป้าหมายเล็กๆ เพื่อสนับสนุนเป้าหมายใหญ่เหล่านั้น ภาพชีวิตของเราก็จะชัดเจนขึ้น

ขอบคุณครับ มาราธอนที่สอนให้เราคิดได้แบบนี้

First มาราธอนแรก มีเรื่องเล่า

Share

วันนี้เพิ่งจะจบ first marathon ไปครับ เป็นสนามที่ไม่เหมาะกับ first marathon อย่างมาก 555+ เป็นงานของ Garmin Sub 5 จัดที่สวนผึ้ง ราชบุรี โดยที่งานนี้จะมีเสื้อพิเศษให้สำหรับคนที่วิ่งได้ต่ำกว่า 5 ชม. ส่วนคนที่วิ่งเกิน 5 ชม. ขึ้นไป แต่ไม่เกิน 6 ชม. ก็จะได้แต่เสื้อ Finisher

Continue reading “First มาราธอนแรก มีเรื่องเล่า”

เปิดโหมด บันทึกประจำวัน

Share

ช่วงนี้จะกลับมาเปิดโหมด เขียนไดอารี่บันทึกประจำวันต่อน่ะครับ เพราะสังเกตุตัวเองมาเมื่อสองสามปีมานี้เหมือนจะไม่ค่อยได้บันทึกอะไรบ่อยเหมือนเมื่อก่อน ตั้งแต่มี Social Media แล้วชีวิตเปลี่ยนไป เพราะมีอะไรก็ไปโพสลง Social หมด จนรู้สึกว่าสะเปะสะปะ ไม่ค่อยเป็นชิ้นเป็นอัน

คิดไปคิดมา ถ้าเราทำอะไร แล้วบันทึกเป็นเรื่องเป็นราวใน blog ของเราน่าจะดีกว่าครับ วันละเล็กละน้อย และเผื่อจะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นมาค้นเจอและเปิดอ่านบ้างในอนาคต

เริ่มต้นที่จะทำก็คงไม่พ้นเรื่องที่กำลังบ้าทำอยู่ตอนนี้นะครับ ก็มีอยู่สามเรื่องคือ

  1. ดาวเทียมวิทยุสมัครเล่น
    คิดว่าจะทำเกียวกับวิธีการรับโทรมาตรของดาวเทียมแต่ละดวง เป็นภาษาไทย เผื่อให้ผู้สนใจมาลองเล่นตามกันได้
  2. วิ่งมาราธอน
    ก็จะเป็นนแนว บันทึก + ภาพถ่าย + เหรียญในการวิ่งงานต่างๆ เอามาเก็บไว้
  3. ท่องเทียวกับลูกๆ
    อันนี้ก็ตามหัวข้อเลยครับ อาจจะมีวิดีโอการท่องเที่ยวมาบันทึกเก็บไว้

สุดท้ายแล้ว ตอนนี้มีอีกหนึ่งบล็อก ที่ทำขึ้นมาเพื่อที่จะบันทึกเป็น logbook การรับโทรมาตรสัญญาณจากดาวเทียมวิทยุสมัครเล่นดวงต่างๆ เพื่อที่จะได้นำข้อมูลมาวิเคราะห์ต่อภายหลัง หรือเป็นการสะสมไอเทม เหมือนเล่นเกมส์ของตัวเองว่าเป้าหมายในการรับดาวเทียมดวงใหม่ๆ ในแต่ละดวงเป็นจำนวนเท่าไหร่ ตอนนี้ link สามารถเข้าไปดูได้ที่ https://chokelive.com/e29ahu/

กลับมาใหม่ ปี 2017

Share

กลับมาเริ่ม blog ใหม่ครับ หลังจากที่ไปใช้งาน vps เมืองนอกมาเป็นเวลานาน 4 ปี ของ ssdvirt ปรากฎว่าเมื่อต้นปีนี้เองก็ได้ปิดให้บริการ และเขาแจ้งล่วงหน้าอาทิตย์เดียวแล้วปิดเลย ทำให้ผมพลาดการ backup ข้อมูลที่เขียนไว้ ก็ปรากฎว่าเว็บหายไปหมดเลย พอดีมาค้นเจอไฟลฺ์เก่าที่เคย backup ไว้ปี 2014 ก็เลยเอามา backup ได้แค่นั้น ตอนนี้ย้ายมา Host เมืองไทยแล้ว มาอยู่กับ hostneverdie แทน

ดังนั้นข้อมูลผมจะหายไปสองปี หลักๆ ก็คือเรื่องการสร้าง drone หายไปแล้ว แต่ไม่เป็นไร เดี๋ยวมาเริ่มทำใหม่แล้วกันครับ แต่ว่าเรื่องการสร้าง drone ผมคงไม่กลับไปเขียนแล้ว เพราะตอนนี้เลิกเล่นไปพักนึงแล้ว (ไว่บิ้วอารามณ์ได้อาจจะกลับไปเขียนอีก)

ส่วนช่วงนี้มายุ่งกับการต่อวงจรวิทยุแทน อาจจะเห็นบทความพวกนี้ออกมาแทนครับ อย่าง blog ที่ผมทดลองเขียนเป็นภาษาอังกฤษเผื่อชาวต่างชาติจะหลงเข้ามาอ่าน ก็ลองตามไปดูที่ http://e29ahu.blogspot.com/

สิ่งที่ได้จากการไปชมคอนเสิร์ตเพื่อชีวิต

Share

ช่วงสุดสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้มีโอกาสไปปชมคอนเสิร์ตมาลีฮวนน่าครับ เป็นคอนเสิร์ตโอโซนแบบสบายๆ นั่งบนกองฟางกลางแจ้ง จำนวนคนดูก็ไม่เยอะเท่าไหร่ เลยมีโอกาสได้สัมผัสศิลปินได้อย่างใกล้ชิต ซึ่งก็เป็นความทรงจำที่ดีอีกครั้งหนึ่งครับ การการชมคอนเสิร์ตครั้งผ่านๆ มา โดยเฉพาะ เมื่อปี 2011 ปีนั้นผมได้มีโอกาสไปทัวร์คอนเสิร์ต 30 ปี คาราบาวแบบว่า มีที่ไหนพอจะได้ ก็ไปมันทุกที่ จนนับจำนวนครั้งทัวร์ที่ติดๆ กันได้ 16 ครั้งเลยครับในปีนั้น

หลังจากพ้นปี 2011 ผมก็ไม่ค่อยได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตอีกเลยเพราะหมดรอบ อิอิ ก็มาช่วงปีนี้แหละ ที่ไปครั้งสองครั้ง จนผมเกิดคำถามขึ้นในใจว่า “การไปทัวร์คอนเสิร์ตแต่ละครั้ง เราได้อะไร?” และ “ทำไมถึงต้องไปตามดูหลายๆ ครั้งด้วย?”  มาวันนี้ผมพอจะค้นพบอะไรบางอย่างแล้วครั้บ หลังจากที่ผมกลับมาจากการชมคอนเสิร์ตมาลีฮวนน่าเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม 2556

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Continue reading “สิ่งที่ได้จากการไปชมคอนเสิร์ตเพื่อชีวิต”

จากมุมเปลี่ยว มุมหนึ่ง

Share

วันนี้จะมาขอเปลี่ยนไสตล์การเขียน blog จากแนะนำ software มาเป็นเรื่องเล่าตามแนวความคิดละกันนะครับ ในขณะที่เขียน blog เรื่องนี้อยู่ ผมอยู่ที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในราชธานีครับ ไม่ได้ในฐานะคนป่วย แต่เป็นหนึ่งในฐานะของคนเฝ้าไข้

เรื่องเกิดขึ้นจากเมื่อคืนวานในขณะที่ผมกำลังหลับไหลอยู่ที่ห้องพัก ด้วยอาการ ง่วง เมื่อย เพลีย เนื่องจากฤทของหวัดที่เป็นมานานนับสัปดาห์ หลังจากหยิบโทรศัพท์มาดูก็พบว่ามี miscall เข้ามา 48 สาย!! แต่ไม่ได้ยินครับ เพราะผมปิดทั้งระบบสั่นและระบบเสียง ต่อเนื่องมาจากที่ทำงานเพราะกลัวเสียงไปรบกวนคนอื่น

แรกๆ ไม่ได้คิดอะไรครับ นึกว่าที่ทำงานโทรมาตามงานปกติ ก็เลยรีบนอนครับ !!  เพราะว่าตื่นเช้าจะได้รีบเข้าไปดูว่ามันเกิดปัญหาอะไรขึ้นทั้งๆ ที่ไม่ได้โทรกลับ

แต่ทว่า มันไม่ใช่…

Continue reading “จากมุมเปลี่ยว มุมหนึ่ง”

จดโดเมนใหม่ พร้อม vps ใหม่ ไฉไลกว่าเดิม

Share

หลังจากที่เคลียตัวเอง ก็พอจะมีวลาว่างกลับเข้ามาเล่น เว็บเหมือนเดิมแล้วนะครับ เล่นทีไรก็สนุกไม่รู้จบ วันนี้ผมได้โดเมนมาใหม่ พร้อมกับเช่า vps ใหม่เพื่อรองรับ project ราการวิทยุในอนาคตครับ โดเมนที่จดในครั้งนี้คือ songforlive.com ครับ เป็น domain ที่ติด index เร็วเอามากๆ แค่ชั่วข้ามคืนเท่านั้นเอง ส่วนวิธีการก็คือ เอา โดเมนใหม่ไปทำ link กับเว็บที่มี bot มาเยี่ยมเป็นประจำอยู่แล้วครับ โดยทำให้เป็นธรรมชาติ และเนียนที่สุด เท่านี้ก็ได้แล้วครับ

อีกอย่างหนึ่ง ผมลองไปเช็ค history ของ domain นี้ปรากฎว่า เคยมีคนจดโดเมนนี้ไปแล้วในช่วงปี 2005-2007 ครับ ทั้งนี้อาจำให้มี blacklink เข้ามาช่วยดันให้เว็บติด index ได้เร็วขึ้นอีกด้วยครับ จากภาพข้างล่างเป็น history ของ โดเมน songforlive.com ครับ

 

US VISA – the experience that i never forget.

Share

วันนี้จะมาเล่าประสบการ์ดีๆ ในการขอ VISA ไป อเมริกามาให้ฟังกันครับ เพราะนี่เป็นครั้งแรกและอาจจะเป็นครั้งเดียวในชีวิตก็ได้ ที่ได้เคยทำเรื่องอย่างนี้…

วันที่ 23 Dec 2009 – เช้านี้หลังจากการเข้าประชุมที่ทำงานปรกติ ผมได้รับจดหมายเชิญ invite letter เพื่อให้ไป อเมริกาจากทางบริษัท เรื่องเกี่ยวกับ new machine ตัวใหม่ที่จะนำมาติดตั้งที่โรงงาน ผลิต Harddisk Drive เพื่อทดสอบหัวอ่านเขียนในประเทศไทย ซึ่งเรื่องนี้ ถูกพูดคุยมาประมาณ 1 เดือนแล้ว แต่วันนี้ผมเพิ่งได้ยืนยันว่าให้ไปจริงๆ

วันที่ 24 Dec 2009 – ตอน เช้าๆ รีบโทรติดต่อไปหาแผนก Travel ภายในบริษัท เรื่องการทำเอกสารและขั้นตอนเพื่อไปอเมริกา โอ้ พระเจ้าจ๊อต พอเห็นขึ้นตอนแล้วไม่ง่ายอย่างที่คิดครับ

ผมสรุป คร่าวๆ ดังต่อไปนี้
ขั้นตอนการเตรียมเอกสารเพือขอ VISA เพื่อเดินทางไปสหรัฐอเมริกา (last update 4 Jan 2010)

Continue reading “US VISA – the experience that i never forget.”